หนูควรทำอย่างไรดีคะ ครอบครัวหนูไม่มีเงินแล้ว

สวัสดีค่ะทุกคน

ตอนนี้หนูโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว อายุ 24 ปีแล้วค่ะ มีงานทำและสามารถดูแลตัวเองได้แล้ว ต้องขอขอบคุณคำแนะนำดีๆ จากผู้ใหญ่ที่มีวุฒิภาวะและหวังดีเสมอมา

สำหรับบางคนที่ไม่ได้เลือกให้คำแนะนำ แต่กลับเลือกที่จะตำหนิหรือดูถูก ก็ต้องขอบคุณเช่นกันค่ะ เพราะสิ่งนั้นทำให้หนูได้เรียนรู้ว่า “แบบไหนคือผู้ใหญ่ที่ไม่ควรเป็น” และเป็นบทเรียนที่มีค่ามาก

เวลาที่เราแสดงความคิดเห็นหรือคอมเมนต์อะไร ควรคิดให้รอบคอบก่อนว่าคำพูดของเราจะส่งผลอย่างไร ถ้าหากเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ก็คงไม่ได้มีผลกระทบกับคนตั้งกระทู้มากค่ะ แต่ถ้าหากเป็นเรื่องจริง ความคิดเห็นเหล่านั้นอาจทำให้เด็กคนหนึ่งต้องเสียใจมาก เคยคิดบ้างไหมคะว่า คำพูดของคุณอาจมีผลกระทบแค่ไหน? หรือเคยมีมุมมองอื่นนอกจากของตัวเองบ้างหรือเปล่า? พอได้มานั่งอ่านสิ่งที่เคยเจอ หนูกลับขำกับมันได้แล้วค่ะ

ช่วงชีวิตระหว่าง ม.6 – ปี 1 เป็นช่วงที่หนักมากสำหรับหนู เรียกได้ว่าแทบลากเลือดเลยค่ะ แต่โชคดีที่ตอนขึ้นปี 1 แม่ได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ และกลับมาเป็นเสาหลักของครอบครัว คอยดูแลและส่งเสียให้หนูเรียนจนจบ

สุดท้ายนี้
ขอขอบคุณอีกครั้งสำหรับคำแนะนำดีๆ จากคนที่หวังดี หนูผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาได้เพราะพวกคุณค่ะ และต้องขออภัยหากเล่าเรื่องราวได้ไม่ดีนัก ตอนนั้นหนูยังอายุแค่ 16-17 ปีเอง ต้องขอโทษด้วยค่ะ

— ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ —